“Eñ yüksek dereceli insanseverler Stalin, Molotov, Beriya”
İnsanlarnı ne qadar yahşı bilseñ, o qadar ziyade köpeklerni begenesiñ
“Noyabr, 1920 senesi. Deşetli va qanaqıcı uruşlar neticesinde Qızıl Ordu Frunze yolbaşçılığında Qırımnı zapt etti.
Arhivlerden: General Vrangelniñ “Rus Ordusı” trahnsportlarda ketti... İstemegenler ya da farqlı sebeplerden yarımadadan ketip olamağanlar qaldılar...”.
“Şimdi Qıırmda 300 000 burjuaziya bar. Bu ilerideki muhtekirlikniñ, casuslıqnıñ, kapitalistlerge yardımnıñ menbasıdır. Amma biz olardan qorqmayıq. Biz aytamız ki, olarnı alırmız, taqsim etermiz, boysundırırmız”. Vladimir İlyiç Lenin, İnşalarnıñ Tolu Cıyıntığı, 42 cılt, 74 saife...
Partiya emir etti, kommunistler yaptılar! Hasta ve yaralanğanlarnı lazaretlerden çıqarıp, qurşunğa tize ediler... Qızıl komandarm Frunzege inanğan on insandan sekizi yoq etilgen edi. “Maksimlerniñ” kojuhlarında suv qaynay edi... Qurşunğa tizmege buldurğanda – şaşkalar ile kesip, fener ve telegraf direklerinde, tereklerde asa ediler... Bu yerde de köme ediler... parklarda, azbarlarda... Aqmescitte, cesetler çıqarılmasınen çekişmemek içün, olacaq meftalarnı şeer yarına alıp bara ediler ve anda öldüre ediler. Topraqnen sepip, kireçnen töke ediler... Dayanılmaz sasıq tura edi! Aqyarda ayaqlarğa taşlar bağlap, deñizge ata ediler. Soñra daa çoq vaqıt temiz suvda sıralarnen cesetler körüne ediler... Kerçte “Kubanğa desantlar” yapa ediler – apske alınğanlarnı barjağa yüklep, boğaznıñ ortasına çıqara ve suvğa ata ediler... Ofitserler bittiler – aileleriniñ azalarını tuta başladılar. Soñra rastkelgen er kesni öldüre ediler: professorlar, din adamları, ketken gemilerniñ yüklenmesinde iştirak etken öz “işçi-qardaşlarnı”, baron Vrangelden topraq alğan köylülerni... Adalet içün qayd etmelimiz ki, episi 300 000’ni öldürmediler, bir qısımnı vagonlarğa yüklep, Uzaq Şimalge kontslagerlerge yolladılar.
“Ölüm lagerlerni” tüşünip çıqarğanlar natsistler degiller! Osventsim, Treblinka, Maydanek... Milletçi-sotsialist Genrih Gebhardoviç Gimmer AQŞ tarihini ögrengenini tüşünmeyim, amma “bolşevik” Lev Davidoviç Bronşteyn (Trotskiy) Amerikanıñ Nyu-York şeerinde bile yaşap aldı. “Koka-kola” demokratiyanıñ vatanında o vaqıt daa adı berilmegen şey yaratıldı. Er şey ise pek sade başlandı. 1864 senesi fevral ayında Corciya ştatınıñ cenüp-ğarbında topraq ölçegenler esir “federallar”nı tutmaq içün birinci apishanege altı yarım gektar ayırdılar... Amma ilerideki vaqialar bütünley “ciddiy” devam ettiler: mında em bekçiler ile qulleler, em “ölüm alanı”, em 52 biñ ğayıp olğan yaşayışlar... Lâkin “şimalliler” de melek degil ediler, öz lagerlerinde esirlikke alınğan 216 biñden 26 biñ “konfederatlar”nı öldürip. Öyle oldı ki, vatandaş cenkinde “ırğatlıqqa qarşı olğanlar” ğalip çıqtılar ve “Samter” (ekinci adı – “Andersonvill”) “cenüp” kontslagerniñ komendantı, mahkemege alınğan birinci arbiy cinayetçisini – kapitan (gauptşturmfürer) Genri Virtsnı astılar...
Eki abzats yuqarı Ne yapqanlarını bildiñiz, endi NASIL yapqanlarını diñleñiz. “... Bu deşetli yerniñ yanında aynı evniñ bağçasında soñki uruşnıñ 127 ceseti yata edi... episilerniñ başları ezilgen... Bazıları asıl da başsızlar, amma başları kesilmegen, üzülgenler... Bağçanıñ köşesinde başqa daa eski mezarğa rastkeldik, anda 80 yaqın ceset bar edi... cesetlerniñ qursaqları kesilgen ediler, başqaları asıl da keseklerge bölüngen ediler. Bazılarınıñ közleri çıqarılğan... başları, betleri, boyunlar ve bedenleri yaralar ile tolu edi”.
Bunı kene de yeudi Gannover yazğanını tüşünesiñiz!? Yoq! Bu, Sergey Melgunovnıñ şaatlığıdır. Antikommunistke işanmaysıñız? Öyle ise İvan Şmelövniñ “Solntse mörtvıh” (“Ölgenler küneşi”) kitabını oquñız. Oqup olsañız...
Tarih – bu, keçmişke avdarılğan siyasettir.
Gennadiy Yesin. “Getman Vseya Rusi, ili Legendarnaay dolâ İvana Stepanoviça Mazepı (Çast 2-ya)” (“Bütünrusiye getmanı, ya da İvan Stepanoviç Mazepanıñ efsaneviy taqdiri (2-ci qısım)”) maqalesinden.
“Avdet” gazetasınıñ muarririyeti maqaleniñ bu qısımını 1944 senesi sürgünligini bütünley, utanmadan aqlağan Anatoliy Vassermanğa cevap olaraq ketire.
“Kremlde hızmette bulunğan” siyasiy mesleatçı, evelde “Çto? Gde? Kogda?” (Ne? Qayda? Ne vaqıt?”) ve “Breyn-ring” programmalarnıñ belli iştirakçisi, Rusiye yayınlarından birinde Qırımnıñ meselelerine dair öz baqışını bildirdi, yarımadanıñ esas meselesi olaraq qırımtatarlarnı sayıp. Tarihiy vaqialarnıñ öz qıymet kesüvinde jurnalist-fizikacı içün asıl da ait olmağan haberdarsızlığını ve boş boğazlıqnı köstere.
“Erkek ealisniñ aman-aman episi, ve ealiniñ bala doğuracaq yaşında olğan qısmı faşistler ile o qadar işbirlik tuttı ki, o vaqıttaki qanunlar boyunca bu insanlar 10-15 yılğa apiske alınır edi ya da qurşunğa tizilir ediler. Olarğa qanunnıñ bütün ciddiyligini qullansa ediler, qırımtatar halqı nevbetteki nesilinde endi yoq olur edi. Amma o vaqıt devlet başında eñ yüksek dereceli insanseverler olğanı içün: Cugaşvili, Skrâbin, Beriya, olarnı insanseverlikleri içün siyasiy duşmanları yaaln yolunen qabaatladılar. Olar cezanı bütün halqqa bölmek qararına kelip, arbiy köçürüv şartlarında yanlarına kerekli qadar şey alamq imkânı, qaldırılğan mal-mülkleri içün yañı yerde kompensatsiya ile köçürdiler”.
Cinaiy sürgünlikni bütün qırımtatar halqı içün taqdir bahşışı olaraq adlandırıp, Vasserman kütleviy tarzda sürgünlikni aqladı, em de intervyunıñ soñunda yañı ükümetke işançını bildirip, Ukraina ile Rusiyeniñ birleşmesine ümüt etti. Sovet rejiminiñ millionlarca qurbanlarını aqlağan, ukrain tilini, mustaqil til degil de, rus tiliniñ şivesi olaraq sayğan odessalı kimge mesleat bergenini tasavvur etmek bile qorqunçlıdır. Tarih suallerinde o qadar bilgisizlikni köstergen Anatoliy Vassermannıñ Almaniyanıñ “insansever” okupatsion ükümetiniñ yeudilerni yoq etkenine dair fikirni eşitmek ister edik.


