QIRIMTATAR TİLİ
Dostlar, biz merdivenniñ ilk basamaqlarına basıp, yavaş-yavaş yükseklikke köterilemiz, doğrumı? Keliñiz, tilimizni ögrengende de eñ sadesinden başlayıq. Er künlük ayatımızda nasıl sözler qullanamız, ana-babalarımızğa, balalarımızğa nasıl muracaat etemiz, neler ve nasıl soraymız? Ya bizim balaçıqlarımız, laf etmege başlağanda, bizden neler ve nasıl soraylar. Keliñiz, buña diqqat eteyik!
Eñ-evelã balalarımızğa ögretkende: «Bu kim?», dep soraymız ve özümiz de cevap beremiz: «Bu – babañ» ( baba-папа, babañ- твой папа), «Bu – ağañ», «Bu – bitañ». «Bu ise – qartbabañ» .
Bu - qartbaba (это –дедушка), bu – qartbabañ (это - твой дедушка), bu ise – qartbabañ (а это - твой дедушка)
- Ya bu ne? (а это что?)
- Bu – oyuncaq (это – игрушка)
- Bu – kitap (это – книга)
- Bu ise – mışıq (а это – кошка)
Diqqat etiñiz ve unutmañız! Qırımtatar tilinde Kim? suali tek insanlarğa ait ola. Ne? suali ise em cansız predmetlerge, em de ayvanlarğa aittir.
Rus tili tesirinden Ne? sualini tek cansız predmetlerge bermege alışsaq bile, balamızğa mışıqnı kösterip, Bu ne? dep soramaq kerekmiz.
Bu ne? - Bu - sığır
Bu ne? - Bu - köpek
Bu ne? - Bu- tavşan
Bu kim? - Bu - oca
Bu kim? - Bu - talebe
Bu kim? - Bu - bala







